Instalacje
Przy projektowaniu instalacji sanitarnych w budynku
trzeba wziąć pod uwagę, że przewodów i armatury nie
należy ze względów ochrony przeciwdźwiękowej sytuo-
wać przy ścianach pomieszczeń mieszkalnych i sypial-
nych. Tak bardzo dokuczliwe szumy wywołane drganiem
wody powstają prawie zawsze w armaturze przewodów wo-
dociągowych. Szumy te rozchodzą się dalej wzdłuż
przewodów rurowych i w przypadku przylegania przewodów
do ściany przenoszą się na ściany powodując znaczny
hałas.
Najbardziej wskazane jest zwalczanie tych szumów u
źródła powstawania, a więc w samej armaturze. Armatu-
ra powinna mieć atest jakości, który informuje o tym,
czy należy ona do grupy wyrobów nie powodujących zna-
czniejszych drgail wody, czy też do grupy wyrobów nie
tłumiących tych drgań.
Przyjętym powszechnie sposobem zapobiegania drganiu
przewodów albo chociaż przenoszeniu drgań na ścia-
ny jest izolowanie przewodów. Wybór materiałów izola-
cyjnych, przeznaczonych do izolacji przewodów, jest
bogaty. Izolują one przewody zarówno przed oddawaniem
ciepła /zimna/, jak również dźwięku, a ponadto chro-
nią je przed korozją.
1. Zaleca się dwa sposoby izolowania przewodów.
Pierwszy sposób polega na owinięciu rury taśmą izola-
cyjną z materiałów włóknistych, z powłoką lub bez pow-
łoki z tworzywa sztucznego. Sposób ten stosujemy wtedy,
gdy mamy do zaizolowania rury o bardzo różnych średni-
cach.
2. Drugi sposób polega na zastosowaniu do izolowa-
nia rur określonej grubości tzw. otoczek izolacyjnych,
które nakładamy wokół rury i zaklejamy taśmą samoprzy-
lepną. Taśma taka bywa także fabrycznie przymocowana do
otoczki. Otoczka izolacyjna wykonana jest z materiału
włóknistego albo z pianki poliuretanowej. Z zewnątrz
zabezpieczona jest płaszczem ochronnym z PCV. Warstwa
izolująca zapobiega wprawdzie styczności rur ze ścia-
ną, ale jako ochrona przed hałasem jest mało skutecz-
na, jeśli rury są zamocowane sztywno przy murze. Dla-
tego też obejma mocująca rurę do ściany powinna mieć
Owiniecie taśma
2
Taśma
klejoca
elastyczną, odporną na starzenie wkładkę w postaci
taśmy z gumy, tworzywa sztucznego lub filcu. Przewo-
dy w miejscach przejść ich przez stropy wyposażamy w
tuleje o średnicy nieco większej od średnicy rury.
Luz między ścianką tulei a rurą wypełniamy materia-
łem izolacyjnym.
Szczególnie starannie należy izolować przewody od-
pływowe z PCV /są one - w przeciwieństwie do przewo-
dów metalowych - bardzo wygodne do układania/, ponie-
waż wskutek ich małej masy każdy szum przepływu wody
jest w nich bardziej słyszalny.
1, Układanie przewodów przy ściance jest w ogóle
niekorzystne, a jeżeli jest nieuniknione, trzeba wów-
czas przewody izolować szczególnie starannie, zwłasz-
cza przewody z PCV, które oprócz dźwięków materiało-
wych przekazują także dźwięki powietrzne.
2, Jeszcze lepiej umieszczać główne piony przewodów
w specjalnych bruzdach. Jeśli przewidujemy konieczność
późniejszej kontroli takiego przewodu, to zaleca się
obłożenie bruzdy izolacją oraz zastosowanie odpowied-
nich zdejmowanych pokryw zamykających bruzdę. Należy
zwracać uwagę, by przy rozmieszczaniu bruzd w ścianach
zewnętrznych zachować bez zmian izolację cieplną muru.
Przykrycie przewodów tynkiem lub warstwą betonu elimi-
nuje przenoszenie przez przewody dźwięków powietrz-
nych .
3, Przewody zakryte dodatkową ścianką /tj. położone
między ścianą właściwą a ścianką dodatkową/ wymagają
także zaizolowania.
4. Najlepszym rozwiązaniem, mającym szczególne za-
stosowanie w nowo budowanym budynku, jest zblokowanie
wszystkich pionów instalacyjnych w jednym kanale za-
krytym od strony pomieszczenia ścianą odpowiedniej
grubości.